شهریور ماه یکهزار و سیصد وچهل وهفت شمسی

راسته ی بازار شهر قدیم در محله ی میدان بود ومن بعد از گذراز میدان مرکزی بازار که دو کاروانسرای بزرگ در همین مرکز بازار قرارداشت و پذیرای معامله گران ودیگر واردشو ندگان به شهر بود به جهت بالا رفتم در مسیر من ودر راسته ی بازار بعد از تیمچه که از آن نام بردم در دو طرف کوچه پهن وبزرگ دکانها گوناگون بود هنوز به ظهر خیلی مانده بود وآفتاب در پیاده رو سمت راست نبودومن از پیاده رو سمت راست که سایه بودبه طرف بالا می رفتم  تا برسم به اداره ی فرهنگ که بالا تر بود در همین پیاده رو سمت راست که میرفتم شاید حدود پانزده و یا بیشتر مغازه بود دوا خانه  خیاطی  بقالی  رنگ و پشم  نجاری  چینی بند زن  قصابی رادیو ولوازم ...چراغ سازی   پنبه وپنبه زنی  نمد مالی و...وبسیاری دیگر که نام صاحب دکان ها محفوظ است آن گونه سر گرم این دکانها در پیاده رو که با آجر های چهار گوش پخته  آجر فرش شده بود می رفتم  که بی هوا خودم رادر کنار اداره ی فرهنگ که تابلو آن بالای دیوار  بود مشاهده کردم رو برو ی من کوچه دراز بود که پیاده حدود پانزده دقیقه ای وقت می گرفت تا برسم به انتهای آن وابتدای خیابان آسفالت در راسته ی آن کوچه به اول خیابان آسفالته این کوچه بزرگ و وسیع که کوچه دراز نام داشت در طرف بالاو سمت راست من مدرسه ی حبیبیه  بود که الان هم هست ودیوار سمت چپ پشت به میدان ورزش دبستان نجفی داشت مدرسه ی علمیه ی حبیبیه الان هم هست  که تا میانه ی کوچه دراز ادامه داشت بعد از آن در دو طرف کوچه پنج منزل با حیاط بزرگ قرار داشت که ابتدای همه ی آن منزل ها با یک ایوان بزرگ و بعداز ایوان یک   راهرو به داخل ساختمان وبعد داخل حیاط راه داشت و در عکس هوایی که هوا پیما چند سال قبل از زلزله شهر گرفته بود واضح و آشکار دیده می شود در انتهای کوچه دراز که  ا بتدای خیابان آسفالته بود شیرینی فروشی در سمت چپ و پایین بود و یک منزل دو نبش بزرگ در سمت راست که به سر کار آقای نجفی تعلق داشت و بالای کوچه و اول خیابان آسفالت ...از اینجا تا فلکه ی بالا وقبل از آن شهربانی که مقصد من بود زیاد راهی نبود هنوز دو ساعتی به ظهر مانده بود و پیاده رو   سایه ی سمت راست خیابان راه رفتن من به طرف فلکه ی بالا بود...